vrijdag 13 februari 2026

De Tovenaarsleerling

Wie kent er nog The Thunderbirds? Van die plastic poppen in raketten. Ze zaten aan touwtjes en een poppenspeler kon ze middels de touwtjes laten bewegen, lopen en praten. Soms kwam er een close-up voorbij van een hand die een knopje bediende. Dat was dan een opname van een echte hand. Dan riepen we tegen elkaar: “Een echte hand! Dat was een echte hand!” Dat vonden we best wel bijzonder. AI bestond nog niet. En als de poppen moesten praten dan bediende de poppenspeler de hele onderkaak wat best wel een dom gezicht was.

We waren op een verjaardag. 30 Jaar alweer. Er was voor de grap een zangduo ingehuurd. Het deed me heel erg denken aan Radio Tweede Exloermond op de middengolf. En van pure meligheid gingen we natuurlijk meedoen en we hadden pret voor tien. De zangeres deed me denken aan een figuur uit The Thunderbirds. Verder niks mis mee zal ik maar zeggen. En juist op dat soort momenten komen mij de leukste anekdotes ter ore. Zoals die van De Tovenaarsleerling.


De Tovenaarsleerling is een jonge man die graag Tovenaar wil worden. Of hij daarvoor ook een moodboard heeft moeten maken weet ik niet. Misschien was het ook wel gewoon een eenvoudige ‘one minute pitch’. Om bij de Tovenaars te mogen horen moet je in je leerlingen tijd verplicht aan alle onderdelen meedoen. Los van wat je naast de Tovenaars nog aan sociaal leven hebt, dien je er gewoon te zijn. Ik snap de doelstelling, de leerling moet alle facetten kennen om zeker te weten of je wel Tovenaar wil worden. En de Tovenaars willen weten of de leerling uit het juiste hout gesneden is. En uiteindelijk was de man toegelaten tot het Tovenaars Gilde. Op zijn eerste optreden als Tovenaar kreeg hij een warme hand op zijn schouder: “Je ziet er prima uit, maar denk de volgende keer even aan je sokken. Die moeten grijs zijn.”

Naast mij zat een gepensioneerd Tovenaar. Die zei dat de sokken zwart hoorden te zijn.