Zweepslagen uit Duizend-en-een-nacht

Raef Badawi, een blogger uit Saoedi Arabië, krijgt 10 jaar cel en 1000 zweepslagen wegens Islamkritiek. Niet bepaald een uitzondering. Dat land komt voornamelijk in het nieuws vanwege zweepslagen en haar koningshuis in combinatie met dure auto’s. Meer is er van Saoedi Arabië kennelijk niet te melden. Hetzij dat onze Beatrix braaf een boerka aantrok toen ze bij haar Saoedische ambtgenoot op bezoek ging. Maar goed, de Saoedi’ s zitten met hun handen aan de oliekraan en ze leveren een flinke positieve bijdrage aan onze handelsbalans. Reden genoeg voor ons om ze met rust te laten. Kritiek op de 1000 zweepslagen uit Europa moet komen van Amnesty International. De Saoedische ambassadeur hoeft niet bij Timmermans’ opvolger op het matje te komen. Ben je mal, je kan wel aan de gang blijven. Niet voor niets heeft Saoedi Arabië de Universele verklaring van de rechten van de mens niet getekend. En heeft ze een tijdelijke zetel in de VN in 2013 beleefd geweigerd. Er komt toch maar gezeur van, zo moeten ze gedacht hebben.

Religie en lijfstraffen is altijd al een bijzonder vruchtbare combinatie geweest. Toen Theo van Gogh werd vermoord klonk er uit de rechts-reformatorische tak van het CDA naast veroordelingen in allerlei toonaarden wel degelijk ook een zuinig ‘eigen-schuld-dikke-bult’. Toenmalig minister van justitie Donner vond het eigenlijk wel aanleiding om de oude blasfemiewet weer op te poetsen. Zouden Mohammed B. en de zijnen genoegen hebben genomen met een flinke geldstraf voor Van Gogh? Lijkt me sterk.

Zweepslagen, stokslagen, stenigingen en onthoofdingen worden steevast door de gevestigde religieuze orde veroordeeld. Het gaat dan zogenaamd om terroristen en extremisten die niets met religie van doen zouden hebben. Elke religie is immers die van de vrede? Onzin. Religie is de legitimering voor iedereen die zich laat ophitsen tot barbarij. Precies, opium voor het volk. Daar is geen excuus voor. Doctrine en ophitsen laat je zelf toe. In plaats van blind achter een alfa-mannetje aan te lopen kun je jezelf ook breder oriënteren.

Natuurlijk is religie ook van de vrede. Religie laat zich nou eenmaal gewillig voor ieders karretje spannen. Iedereen kan in de heilige boeken datgene vinden wat hem of haar op dat moment het beste uitkomt. De zusters Teresa van deze tijd komen na de generaals, maar beide komen uit naam van dezelfde god.

Onafhankelijk Westerwolde

Catalonië wil scheiden van Spanje. Schotland wil uit het Verenigd Koninkrijk. Als er twee schapen over de dam zijn gaat het hard. Tweehonderd jaar geleden hebben we België weten af te scheiden. Zijn we nog met een koopje van af gekomen. Limburg en Brabant liggen moeilijker in de markt maar raken we ook nog wel ergens kwijt. De beide Hollanden geven we aan Engeland. Dan hebben die Britten ook weer wat te doen. Midden Nederland mag naar Noordrijn-Westfalen. Komt mooi uit, dan hebben de oosterburen eindelijk wat ze altijd al wilden hebben. Iedereen blij. Friesland wil toch al weg dus dat is geen probleem. Stad en Ommelanden krijgen ze er gratis bij als ze vrijwillig vertrekken naar Scandinavië. Oost Groningen geven we aan het Emsland. Met windmolens en al. Opgeruimd staat netjes.

En dan, ja dan zijn we eindelijk vrij. “Free Westerwolde!” is van nu af aan onze strijdkreet. “OW for ever” schrijven we op onze spandoeken en met bussen vol tegelijk trekken we op naar Brussel. Onafhankelijk Westerwolde uit de EU! We willen zelfbestuur en een staatskerk. De patriarch van Westerwolde zetelt natuurlijk in het Klooster Ter Apel. De regering komt vanzelfsprekend in Burcht Wedde.  We zullen ook iets moeten doen aan onze verdediging en openbare orde. Gelukkig hebben we Garnizoen Bourtange binnen onze landsgrenzen. Om de toestroom van ontheemde Europeanen in te dammen moet er wel een hek om Westerwolde. Zwarte Piet mag blijven, evenals koek-en-zopie, koekhakken en bruine bonen met spek. Ol Graitje gaat weer rijden. Melkfabriek Laude gaat weer open. De oude aardappelmeelfabriek bij het Agodorp bouwen we om tot suikerfabriek.

Westerwolde wordt volledig zelfvoorzienend. Met niemand meer wat nodig. Gebiedsdelen die van oudsher behoren tot Westerwolde maar door de misselijkmakende herindelingen uit een duister verleden ooit zijn toebedeeld aan de voormalige omliggende gemeenten moeten desnoods met inzet van ons leger worden terugveroverd. Slochteren wordt onze aardgaskolonie. Fraeylemaborg dient als zetel voor het koloniaal bewind en als uitvalsbasis voor de Westerwoldse Interventiemacht Overzee. Van daaruit wordt ook de annexatie van de Veenkoloniën voorbereid. Het Drentse leger stelt toch niks voor. De Leidijk wordt in ere hersteld en opgehoogd en dan kan het Bargerveen weer onder water worden gezet. Jachthaven Ter Apel wordt dan onze marinebasis.

U begrijpt dat het Westerwolds Democratisch Bestuur uiteindelijk niet in staat zal zijn al deze taken te volbrengen. Daarvoor is het toch teveel een praatgroepje. Volkspartij Westerwolde zal daarom het landsbestuur overnemen en kordaat en met harde hand optreden tegen subversieve elementen binnen de ‘Westerwoldse Unie van aangesloten Vrijstaten’. En zo werken we samen aan ons ideaal.

Maar laten we niet te hard van stapel lopen. Eerste de gemeentelijke herindeling maar eens afwachten.

Ongeduldig

Afgelopen zomer waren er van die zwoele nachten waarop ik het fijn vind om helemaal alleen in de tuin te zitten. Jaren terug alweer heb ik achter de schuur een houten vlonder getimmerd waarop het heerlijk toeven is. Bij een bouwmarkt kwam ik van die houten terrasstoelen tegen die je zelf in elkaar moet zetten. Je kunt er heerlijk lui in achterover zitten. Als je je hoofd achterover op de leuning legt kijk je bijna recht omhoog. Echtgenote en buren gaan gewoonlijk eerder naar bed dan ik. Zo kan ik dan heerlijk van de rust en de sterrenhemel genieten.

Ik weet niet of ik het ooit heb genoemd maar ik heb nog nooit een vallende ster gezien. Of misschien toch want er staat me nog bij dat ik vorig jaar op een avond, toen er in de krant had gestaan dat er een meteorietenregen aanstaande was, me dat bericht te binnen schoot en snel naar buiten ben gerend om een paar van die dingen op te vangen. Het enige wat ik toen zag was een korte flits. Het duurde niet langer dan een tiende van een seconde. Hoog boven aan het firmament een lichtstreepje van een paar centimeter. Ik vond het maar een aanfluiting.

Terwijl ik daar dus zat besloot ik goed op te letten of ik iets aan de nachtelijke sterrenhemel kon ontdekken. Bepaald geen sinecure want ik moest knap mijn best doen om niet in slaap te vallen. Het enige wat ik zag waren lichtjes van vliegtuigen die hoog boven me bezig waren met overuren maken. En dat terwijl de nacht het meest productieve deel van een etmaal is voor verschijningen, een onzichtbare hand op je schouder of lichtgevende mannen met witte vleugels die je een boodschap komen brengen waar je niet op gerekend had. Of een enkele keer zelfs een elfje zo groot als een libelle die met haar toverstafje twinkelende ministerretjes produceert en je met een tik op je neus verandert in een knappe prins. In mijn geval zou ze me natuurlijk terug veranderen in een kikker, maar dit terzijde.

Ik heb er denk ik wel dik een uur gezeten. En wat denk je? Niks. Is het nou potverdorie zo moeilijk voor die lui om aan iemand die speciaal een uur uittrekt om op hun verschijning te wachten iets van zich te laten horen? Geen stem die roept dat ik het fout heb maar dat hij toch van me houdt en me daarom eeuwig zal laten lijden in zijn hellevuur. Geen half verrotte zombie uit WW2 die zegt dat ik op zijn plek zit. Geen grijs mannetje van een andere planeet. Geen kaboutertje en geen elfje. Niet eens een verdwaalde entiteit uit het Tempelbos. Echt helemaal niks. Daar kan ik me nou zò kwaad over maken! De halve wereld wordt te pas en te onpas uit de slaap gehouden door dat spul en ik kan rustig een uur zitten blauwbekken. Dit is geen toeval meer. Ondankbare nietsnutten zijn het. Ze kunnen niet eens aantonen dat ze bestaan.

Arabica Snijboon

Op Facebook kwam ik vanmorgen een link tegen naar de Geenstijl column van Hans Jansen, de one-man denktank van de PVV. Nou heb ik niks met Geenstijl en ook de mediageile Arabist Jansen reken ik niet tot mijn favoriete publicisten, maar het stukje ging over atheïsten en daar reageer ik nou eenmaal op als een stier op een rode lap.

De rode draad in Hansjes verhaal is de vermeende bloeddorstigheid van atheïsten. Volgens Hans waren alle bekende dictators atheïst en die hebben veel meer mensenlevens op hun geweten dan alle religies bij elkaar. Jansen is hoogleraar geweest, zit voor Wilders’ Bruinhemden in Brussel en heeft heel veel verstand van de Islam hetgeen hem de titel ‘arabist’ opleverde. Het verbaast me dat een kennelijk niet domme man als Jansen een dergelijk stompzinnige conclusie kan trekken. Ik houd er echter ernstig rekening mee dat Hansje Pansje Kwezeltje ons een loer heeft willen draaien maar dat De Speld niet heeft begrepen dat het satire is, waarna hij zijn toevlucht zocht tot Geenstijl. Het valt me op dat de door Hans bewierookte dictators allemaal donker haar hadden. Vermoedelijk komt Hans binnenkort met een verhaal dat donkerharigen vergaand bloeddorstig zijn. Ook is de kans groot dat de dictators niet in kaboutertjes geloofden. De stelling is dus gerechtvaardigd dat het A-kabouterisme verantwoordelijk is voor miljarden doden. 

Hans heeft zowaar een bron ontdekt waaraan hij zijn kortzichtige gedachtegoed ontleend. Het boekje “Het christendom is zo gek nog niet” van Dinesh D'Souza. D’Souza is de Amerikaanse evenknie van het gereformeerde duo Paas en Peels die hun volgelingen vorig jaar bestookten met het flinterdunne staaltje apologetiek “God Bewijzen”. Hoe diep kan een zichzelf respecterende kerkscheuring zinken dat het zich vastgrijpt aan dergelijke prietpraat. Desalniettemin ziet Arabist Jansen er geen been in het werkje van D’Souza als enige waarheid te omarmen.

Nog even over Hans: Je kunt heel veel studie maken van een onhoudbare hypothese en jezelf daarna arabist, respectievelijk theoloog in geval van die andere godsdienst, noemen maar het blijft een onhoudbare hypothese. Hoe vaak je ook op televisie komt. 

Bekoorlijke beproeving

De kogel is door de kerk. Na ruim dertig jaar bakkeleien over zes woordjes zijn de Belgische en Nederlandse kerkvorsten er uit. De tekst van het overbekende Onze Vader is in beide taalgebieden nu hetzelfde. Het belangrijkste verschil is het veranderen van het woord ‘bekoring’ in ‘beproeving’.

Als voormalig katholiek neem ik hier hoofdschuddend notie van. Voor die paar duizend katholieken in Nederland, veel meer kunnen het er niet zijn, is het nog even afwachten vanaf wanneer de nieuwe tekst gebruikt mag worden. Let op het woordje mag. Het houdt een zekere vrijblijvendheid in. In de praktijk komt het er dus op neer dat er plaatselijk afdelingen zullen zijn die de nieuwe tekst niet gaan gebruiken. Het kan dus zomaar nog wel dertig jaar duren voordat je overal in Nederland en België hetzelfde versje hoort. Ook het gegeven dat de Nederlandse Bisschoppen er nog niet uit zijn vanaf wanneer de nieuwe tekst gebruikt mag worden stemt niet tot vrolijkheid. Wie dacht dat het Kafkaiaanse spook alleen in de openbare ambtenarij rondwaart komt bedrogen uit. Er zijn mensen die zich voor hun werk meer dan dertig jaar bezig houden met dit soort geneuzel. Leuk om te weten voor degenen die nog braaf hun kerkbijdrage betalen.

Ik stel me voor hoe een kaalhoofdige monnik in een grijsbruine pij die, anno 2014, op een stoffige zolder van een oud gebouw met ganzenveer en zwarte inkt een memo schrijft op een stuk perkament welke hem eergisteren is gedicteerd door de Bisschop van Utrecht. Dit epistel wordt zorgvuldig opgerold en voorzien van een lakzegel. Dan komt er een andere monnik die de rol onder zijn pij verstopt en zich blootsvoets te voet richting Groningen begeeft. De Bisschop van Groningen legt de rol na ontvangst boven op een kast op zolder en schrijft in zijn agenda dat hij de rol in 2018 moet gaan terugzoeken en lezen. Er is geen reden om zich te haasten, nietwaar? In 2025 verbreekt de bisschop van Utrecht het zegel van de rol die hij in 2019 op een kast heeft gegooid en leest: 

“In antwoord op uw schrijven van 13 april 2014 deel ik u het volgende mede. Ik kan op uw stelling niet reageren omdat er nog een rol perkament onderweg is van de bisschop van Roermond met zijn zienswijze over deze kwestie. Zodra de rol aankomt zal ik het meteen op de kast op zolder leggen waarna mijn definitieve reactie uiterlijk  2030 zal volgen.”

Het zal nog wel tot 2050 duren voordat de tekstwijziging in het Weesgegroetje wereldkundig wordt gemaakt.

Alles

Heb ik alles wat mijn hartje begeert? En zo nee, wat zou ik dan nog wensen? Zomaar twee vragen die iemand, begin twintig, tussen neus en lippen door aan mij stelde. Ik kon er geen duidelijk antwoord op geven. Het is me nogal een vraag. Ik verzon deze stelling:

“Als je alles hebt wat je hartje begeert dan is dat eigenlijk een goede reden om een eind aan je leven te maken.”

Die hakt er in, of niet dan. Het probleem in deze stelling is het woord alles. Je moet alles niet letterlijk nemen. Alles bestaat niet. Alles heeft zijn grenzen. Alles heeft een nadere omschrijving. Alles heeft een context en alles is ook gerelateerd aan haalbaarheid en realiteit. Als je alles hebt wat je hartje begeert, zowel in materiële als in immateriële zin, betekent dat dan dat je niet benieuwd bent of hoeft te zijn naar wat het leven nog voor je in petto heeft? En wat als het je grootste wens is om te sterven? Alles hangt ook af van tevredenheid. En dan ben je er nog niet want als je tevreden bent, is dat dan een reden om niets meer te wensen?

Ik denk dat wij er goed aan doen om al onze wensen door een realiteitsfilter te halen. Dagdromen of wakkerligdromen zijn leuk voor bij de borrel maar je hebt er niks aan. Filteren dus. Als je daar mee klaar bent moet je je bij elke wens die in principe te bereiken is afvragen waarom je nog niet begonnen bent om de wens in vervulling te laten gaan. Je zult al gauw ontdekken dat elke wens een aantal offers vraagt die je kennelijk (nog) niet bereid bent te brengen.

Het leven van de persoon uit de eerste alinea is eigenlijk nog maar net begonnen. Het diploma is op zak en de poort naar de wijde wereld staat open. De grote wens van dit moment is het vinden van de Baan-Voor-Het-Leven. Ik meen een lichte verbazing, of misschien is het wel weemoed, te bespeuren bij de verzuchting dat deze nog niet in de vacaturekrant is aangetroffen. Misschien is dat iets om eens door het realiteitsfilter te halen?

Het was mijn wens om met dit stukje binnen de vierhonderd woorden te blijven. Het heeft er alle schijn van dat het gelukt is.

John Watson

Wat is het toch bemoedigend om op het internet te mogen lezen dat ik een van de zeer weinigen ben wiens geest kennelijk functioneert op het niveau van een demente bejaarde met een gemiddeld IQ van 66. En wat is het toch dapper van al die schrandere geesten die vanuit de veilige anonimiteit op allerlei fora en internetpagina’s over internetcriminaliteit apetrots melden dat zij het vanzelfsprekend direct doorhadden. De werkelijkheid is dat mensen die er wel instinken zich naderhand de ogen uit de kop schamen en zich wel twee keer bedenken om er mee de openbaarheid in te gaan. Internetcriminelen doen het om er veel geld mee te verdienen en als slechts een handvol imbecielen, zoals ik dus, er in trappen dan zouden ze er wel mee ophouden.

Je kunt je afvragen waarom Microsoft uitgerekend van al die miljarden Windowsgebruikers over de hele wereld uitgerekend mij zou bellen wegens een beveiligingslek. Maar ja, zo vaak belt er geen vriendelijke Engels sprekende meneer en er was geen reden om hem niet even aan te horen. Hackers gebruikten ongemerkt mijn laptop om hun virussen overal te verspreiden en Microsoft had dat ontdekt en wilde mij helpen het te stoppen. Al met al duurde dat gesprek wel een uur waarbij ik, inmiddels compleet ingepakt door John Watson, Microsoft ID 43526935, toegang gaf tot mijn computer voor hulp op afstand. John toverde allemaal ingewikkelde foutmeldingen op mijn beeldscherm waaruit bleek dat mijn pc compleet geïnfecteerd was en ik geloofde hem dankbaar. Hij vroeg mijn toestemming om een hele speciale virusscanner te mogen installeren om de zaak op te ruimen. Uiteindelijk moest ik een nieuw certificaat voor mijn Windowsversie hebben en dat kostte 10 dollar. Dat was niet duur voor een uur werk en ik ging, nog steeds argeloos, akkoord. Daarvoor moest er een Western Union bankaccount aangemaakt worden en dat geloofde ik ook. Via Ideal kon ik dan 10 dollar overmaken. Toen dat niet lukte begon ik te twijfelen maar John vertelde dat het account pas over een uur actief zou worden en dan zou hij terugbellen om de klus af te maken. Al die tijd had hij onbeperkte toegang tot al mijn bestanden. Intussen Googelde ik met mijn telefoon op de naam van het zogenaamde speciale virusprogramma en zag ik dat het een gewone freeware virusscanner betrof. Toen pas viel het kwartje en ik trok meteen alle stekkers uit de laptop maar het kwaad was natuurlijk al lang geschied. In plaats van een tientje had ik 450 dollar overgemaakt naar mijn Western Union account waartoe John ook onbeperkt toegang had.

Gedurende de gehele sessie klonk er op de achtergrond het geroezemoes van een callcenter en werd ik zogenaamd af en toe doorverbonden met een floormanager en een accountmanager die mij allemaal bemoedigend toespraken. Een vriendelijke mevrouw van de ABN wist mij, inmiddels zwaar over de rooie, weer in het gareel te krijgen en controleerde al mijn bankverkeer. Het was bij die 450 dollar gebleven maar daarvoor stond de ABN niet garant want ik had het tenslotte zelf gedaan. Verder gaf ze me de doorkiesnummers van Paypal en Western Union die ik onmiddellijk moest bellen om de accounts te laten blokkeren. Western Union had de betaling tegen gehouden omdat hun beveiligingssysteem het niet vertrouwde en hadden het geld inmiddels retour Holland gestuurd. Over een of twee werkdagen mag ik het terugverwachten minus wat aftrek voor kosten. Ik heb zojuist de laptop weer opgehaald van de echte expert en terwijl ik dit schrijf vraag ik me nog steeds af hoe het zo ver heeft kunnen komen. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn? Waarom liet ik me zo inpakken door de vriendelijke John Watson, die gezien het accent vermoedelijk gewoon Achmed heet en zich kapot heeft gelachen om mijn onnozelheid? Zou hij door de camera van mijn beeldscherm hebben zitten kijken hoe ik worstelde met pen en papier, de e-dentifier en het toetsenbord met mijn leesbril op mijn neus en de telefoon op mijn schouder geklemd?

Ik zeg te pas en te onpas dat mensen niet van alles moeten geloven en ik snap ook nooit hoe de slachtoffers in de flauwe grappen van Bananasplit kunnen trappen. Maar het kan dus toch. Gelukkig zal het u nooit overkomen. U weet immers wel beter.